چند سالی است که در ایام فاطمیه در شهر زاهدان اغتشاشات معناداری صورت گرفته است. این اغتشاشات از سوی جریان های افراطی سنی که دارای گرایش های وهابی هستند هدایت میشود و از آن اهداف مختلفی را دنبال میکنند.
در سال گذشته نیز گروهک تروریستی جندالشیطان ایام فاطمیه را برای انجام یک عملیات تروریستی و انتحاری انتخاب کرد تا با استفاده از غفلت شیعیان و مزدوران خود در بین اهل سنت فتنه ای را بیافریند که تا حدودی هم موفق شد. اما چه شده که پس از این همه سال برگزاری مراسم ایام فاطمیه و همزیستی مردم شیعه و سنی در این دیار در این چند ساله عده ای افراطی سلفی مسلک به دنبال این هستند تا نشان دهند که این مراسم ها خلاف وحدت است و باید تعطیل شود.
در ابتدا باید به معنی وحدت و تفسیر آن پرداخت. شهید مطهری به زیبایی وحدت بین مذاهب اسلامی تبیین کرده است و چنین فرموده است که وحدت بین مذاهب به معنی ترک عقاید متفاوت نیست بلکه تعامل بر اساس اشتراکات بین مذاهب است.
پس این همه آشوب و سروصدا از سوی سلفی های افراطی چیست؟
به نظر میرسد که این افراطیون در نظر دارند به مناسبت هر دهه فاطمیه سرو صدایی به راه بیندازند و بر مردم شیعه و سنی هزینه هایی را تحمیل کنند؛ تا از این راه در ذهن ها القا کنند که مراسم سوگواری شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) منافی آرامش و زندگی مسالمت آمیز و وحدات می باشد تا به خیال خامشان، این گونه مراسم را به تعطیلی و رکود بکشانند.
اما چه چیز باعث می شود که این بهانه جویان به اهدافشان نرسند؟
به طور قطع می توان گفت که کلید کار به دست خودمان است و ما می توانیم با یک عزاداری مناسب و درست همانگونه که اهل بیت رسول خدا (علیم السلام) نیز بر آن تاکید کرده اند؛ بهانه را از بهانه جویان بگیریم. مردم ما اهل اشاره اند و از اشارت به معنا می رسند. جدا از اینکه تکلیف ما و همه بشریت را حضرت صاحب الامر (عج) در زمان ظهور خود، با این ظالمین روشن خواهند کرد.
اما آنچه باعث شده است تا مروجان تاریکی و جهل اینگونه به تکاپو بیفتند تا سوگواری ایام فاطمیه حذف و یا کم رنگ شود آن است که، شهادت بی بی دو عالم و مخفی بودن قبر مبارک ایشان در طول تاریخ باعث شده است که خط باریک حقیقت گم نشود و آزادیخواهان و حقیقت طلبان امکان یافتن حقیقت ناب را از میان انبوه دروغها و تاریکیهای تاریخی داشته باشند.
حقیقت زنده است تا هنگامی که فاطمیه زنده است.
